نظریه نظام انقلابی مبتنی بر مبانی نظری مستحکمی است که با تبیین آنها این مهم تعمیق و توسعه خواهد یافت و مبانی هر نظام و نهاد اجتماعی خواهد بود. رویکرد دینی پایه­گذارانِ انقلاب اسلامی به انسان، مولد نظریه نظام انقلابی است که بر جامعیت انسان­شناسی اسلامی استوار می­باشد و انسان­شناختی یکی از مبنای آن را تشکیل می­دهد. درواقع، شناسایی نیازهای حقیقی انسان از نیازهای کاذب، و ابتنای نظام­های اجتماعی و اخلاقی بر پایه نیازهای اصیل و واقعی و متناسب با هدف غایی انسان، پشتوانه منطقی و معقول
هدف این نوشتار که با روش توصیفی و تحلیلی نگاشته شده، شناسایی مبانی انسان­شناختی انقلاب اسلامی، و معرفی آن به‌عنوان الگویی مناسب برای جهانیان است. در تحقق این هدف، نگارنده با بازشناسی بحران­ها و آسیب­های انسان متجدد، ضمن به چالش کشیدن انسان­شناسی مکاتب معارض همانند اومانیسم و اگزیستانسیالیسم، شاخص و تمایز عمده انسان­شناسی نظریه نظام انقلابی را بر پایه این نگاه به انسان دانسته است که اسلام، انسان را موجودی دوساحتی، یعنی جسمانی و روحانی می­داند. ازاین‌رو، با عنایت به ابعاد روحی و جسمی آدمی، مبانی انسان­شناسی نظریه نظام انقلابی اسلامی، با تأکید بر بیانیه گام دوم انقلاب، بر مبنای فطرت، عقل و کرامت انسانی بنا شده است و ارزش­هایی چون خدامحوری، تکامل روحی، آزادی اجتماعی و معنوی، عدل، تساهل و مدارا، از ارزش‌های بنیادین آن محسوب می­شوند.